پيامبر را راستگو نمىدانند ( معاذ اللَّه ) و در بعضى از امور مىگويند : او از نزد خود اين كار را كرده است ! آنها كسانى هستند كه بين قرآن و عترت جدايى انداخته و بعضى از امور را نمىپذيرند . از طرفى ملائكه گروهى را مىبينند كه دلهايشان بسيار نورانى و سفيد و روشن است . مىفرمايد : اين‌ها مطيع خداوند متعال و پيامبر اكرم هستند و مؤمن مىباشند . سخن وحى را مىپذيرند . به جدايى قرآن و عترت معتقد نيستند و وجود پيامبر را امين وحى مىدانند و معتقدند كه او از نزد خود هيچ حرفى ندارد و در مسألهء خلافت ، امامت و رهبرى و احكام الهى و مانند آن ، هر كارى را كه كرده ، برابر وحى خداوند متعال بوده است . اينها معتقد و مؤمن‌اند و با جان و دل مىپذيرند ، با لب اقرار دارند و با اعضا و جوارح عمل مىكنند . ذات اقدس إله به انسانهايى كه زائران راستين خانهء او هستند مباهات مىكند . و در قرآن كريم آمده است : « لا يسئمون » « 1 » آنها خسته نمىشوند ، چون اصولًا كارى نيست كه با فرشتگى منافات داشته باشد و خستگى ايجاد كند . اين انسان است كه مىتواند خسته شود و مىتواند در سايهء تهذيبِ روح ، بدون خستگى ، اعمال دينى را انجام دهد و خستگى بدن را با لذّت روح ترميم كند . پروردگار متعال به چنين انسانهايى فخر مىكند ، با اين كه فخر بنده به خداوند است ؛ همانگونه كه در سخنان على بن ابيطالب - ع - آمده است : « الهي كَفى بي عِزّاً أن أكُونَ لك عَبداً وكَفى بي فَخْراً أن تكونَ لي رَبّاً

--> ( 1 ) - فصّلت : 38